Uznawany za jeden z najcenniejszych zabytków średniowiecznej architektury w Polsce przeworski kościół farny pw. Ducha Świętego to jedna z nielicznych świątyni o statusie kolegiaty, sanktuarium oraz bazyliki mniejszej. Wewnątrz XV-wiecznego kościoła dominuje dziś barokowy wystrój. Zobaczyć tu można m.in. spiżową chrzcielnicę z 1400 roku, dwanaście ołtarzy, ambonę z 1713 roku, gotyckie epitafium fundatora kościoła Rafała Tarnowskiego z rodziną, oraz liczne relikwie świętych. W dobudowanej pod koniec XVII wieku kaplicy w 1712 roku wiernie odtworzono jerozolimski Grób Boży.
Główny, trójnawowy korpus świątyni powstał w latach 1430-1473. W XVII wieku wzniesiono 40-metrową wieżę, a kościół wraz z zabudowaniami klasztornymi otoczono murami, nadając zespołowi charakter obronny. Między XV a XIX wiekiem świątynią opiekował się zakon Kanoników Regularnych Stróżów Grobu Bożego zwanych miechowitami lub bożogrobcami, którzy pojawili się w Przeworsku pod koniec XIV wieku.
Dzięki staraniom ks. Stanisława Szałankiewicza, w latach 1999-2012 świątynię poddano zabiegom konserwatorsko-renowacyjnym.